Welkom, Gast. Alsjeblieft inloggen of registreren.
De activerings e-mail gemist?


Login met gebruikersnaam, wachtwoord en sessielengte
27 Augustus 2006, 06:40:19

Pas de kleur aan:
Kleding voor Medische diensten, Reddingsbrigades, Ambulance, GHOR en EHBO!
Zoek:     Geavanceerd zoeken
+  ZiekenhuisForum
|-+  Het Kippenhok
| |-+  Het Kippenhok!
| | |-+  Column
« vorige volgende »
Pagina's: [1] Print
Auteur Topic: Column  (gelezen 172 keer)
Jens Schouten
Senior lid
****
Offline Offline

Geslacht: Man
Berichten: 73


écht wel!


WWW E-mail
Column
« Gepost op: 14 November 2004, 03:56:47 »

Lofgezang op asfalt en ziekenhuisgeurdozen

De televisie laat dierenfilms zien en andere visuele martelingen uit de docu-filmscene. Dus wat resteert de moderne mens, en als deze zou ik wel gezien willen worden? Alleen de uitweg om in de virtuele werelden van een computer te verdwijnen. Ik vind, een computer te gebruiken is al voldoende bewijs voor modern, nieuwerwets gedrag van mijn kant.
De mijne heeft net zijn diensten opgezegd, de onlinediensten om precies te zijn.
Daarom heb ik m’n muis netjes op het schrijfprogramma geplaatst en hup is het gebeurd. De witte pagina van een nieuw bestandje vult zich met zwarte letters, die wel woorden, maar niet altijd een goede zin geven.
Zingeving – wat een slagwoord om weer eens een paar belangrijke opmerkingen over het, door mij geadoreerde zorgstelsel te schrijven.
Mijn zin is het bestaan als pleeg. Ik ben een zogenoemde zorgtoxicomaan die dagelijks zijn dosis verpleging nodig heeft. Alles aan mij is zorg. De zorg bestemd mijn leven. ’s Ochtends sta ik op en gooi mezelf in de houding volgens Quincke om mijn longen van het in de laatste nacht ingeademd stof te bevrijden.
Dat is bij mij niet zo moeilijk en gelukkig ook niet gevaarlijk omdat mijn matras plat op de bodem ligt.
Hierna was ik mezelf aan de wastafel en wel met twee washandjes, van proximaal naar distaal en altijd in richting van het hart. Voor mijn intiem gebied gebruik ik overigens de gewone dikke latexvrije onderzoekshandschoenen in blauw.
Tegelijkertijd beweeg ik mijn tenen om de dreigende trombose voor te zijn.
Treurig maakt mij dat hiervoor al mijn extremiteiten in gebruik zijn want anders zou ik intussen mijn pols kunnen voelen. Als ik klaar ben sta ik voor de spiegel en vraag mezelf met luide en duidelijke stem of ik gisteren ontlasting heb gehad.
Op bijzondere dagen haal ik het – toegegeven op onredelijke wijze uit mijn favoriete ziekenhuis ontvreemde – bedienblad uit de kast en maak mezelf een ontbijt klaar met twee plakken oud, droog brood, lauwe koffie en bevroren boterstukjes erbij.
Daar voeg ik dan een heel bijzonder beleg aan toe, namelijk kiwi-kruisbessen-jam.
In ziekenhuizen kom je die vaak tegen.
Overigens alleen maar in ziekenhuizen, want geen normaal mens zou ooit op het idee komen om kiwi-kruisbessen-jam te gaan kopen. Maar omdat alle patiënten het potje helemaal leegkrassen, wat niet raar is, gezien het feit dat er maar één potje voor twee plakken brood is, denkt de chef van de keuken dat alle patiënten heel erg graag kiwi-kruisbessen-jam eten en verklaard de jam-inkoop zonder aarzeling tot een zaak van de chef.
Onlangs las ik in een krant dat de afgassen van de Ferrari van Michael Schumacher in blikken zijn gevuld en deze geveild zullen worden. De inkomsten hiervan worden besteed aan een goed doel. Waarschijnlijk het astmafonds of zo. Ik vind dit kompleet gek en kan alleen nog maar somber mijn hoofd schudden. Hoe kunnen er mensen bestaan die ook maar een enkele cent hiervoor zouden of sterker nog zullen betalen?!!
Maar zou er iets dergelijks bestaan voor de typische geuren van verschillende ziekenhuizen, ik zou er zwak voor kunnen worden. Ik zou me een beeldschone glazen vitrinekast aanschaffen (ik geloof dat is een must in een moderne, nieuwerwetse woning) en die dozen die ik gekocht zou hebben erin uitstallen en aan mijn beste vrienden laten zien.
Liefdevol zou ik de etiketten beschrijven met mijn allerbeste zondagsschrift.

“Klinische Interne Geneeskunde, Afdeling B 4, Groene Hart Ziekenhuis te Gouda” zou er voor iedereen zichtbaar versierd op de doos staan. Mooi zou het ook zijn om een geurdoos van bijzonder dramatische werkplekken van de dagelijks-leven-reddenden te mogen hebben, bijvoorbeeld “Intensive care afdeling, Academisch medisch centrum Universiteit van Amsterdam”. Wow!
Absoluut pervers daarentegen vind ik mensen, die dozen van brandwonden-afdelingen of gynaecologische ok’s of de pathologie zouden kopen.
Die kom je dan tegen op de ooit te houden vakbeurzen voor ziekenhuisgeurdozen.
Maar volgens mij zijn dit soort mensen net zo erg als die idioten die zich bezig houden met kinderpornografie. Die horen allebei in dezelfde afvalcontainer.
Gelogd

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
De meeste mensen stoppen met het zoeken van werk als zij een nieuwe baan hebben gevonden ...
Jens Schouten
Senior lid
****
Offline Offline

Geslacht: Man
Berichten: 73


écht wel!


WWW E-mail
Column deel 2
« Antwoord #1 Gepost op: 14 November 2004, 03:57:09 »

Jawel, da horen ze en dan de deksel luchtdicht afsluiten en wachten, ja, zo serieus meen ik het! Ik denk ook dat in de statuten van de vereniging van ziekenhuisgeurdozen-verzamelaars zoiets moet komen als een ethische belijdenis. Of alternatief zou je natuurlijk een visie voor ziekenhuisgeurdozen-verzamelaars kunnen ontwikkelen.
Apropos geur. Ik weet dat het nu nog ietsjes erger wordt en ik behoorlijk wat inspanning van uw hersenen vraag. Dat doe ik graag en dat is ook belangrijk, want anders krijgt u namelijk al op heel erg jonge leeftijd één van die verschrikkelijke ziekten waar je zo vergeetachtig van wordt.
Het is nog niet lang geleden, toen bracht ik weer eens een bezoek aan een van mijn favoriete ziekenhuizen en plots rook het er uiterst onaangenaam naar straataanleg. Ik heb niets tegen wegenbouw, maar ik zou er niet kunnen werken. Ten eerste ben ik daarvoor niet stevig genoeg gebouwd (wie mij kent zal dit graag bevestigen), ik zou nooit een brugpijler dwars over de rijbaan kunnen dragen en ten tweede zou ik door de stofontwikkeling elke morgen minimaal negen uur in de houding van Quincke moeten gaan liggen, wat mijn privé-leven duidelijk moeilijker zou maken.
Aan de voorkant mijn lievelingsziekenhuis werd de oprit naar de spoedeisende hulp nieuw geasfalteerd. Stelt u zich eens voor, de ambulance zou in een hoog tempo en met een ernstig zieke patiënt aan boord over kinderkopjes moeten rijden!
Daarbij zou de kunstvol in een vaat geprikte temporaire pacemaker eruit glippen en plup, dat was het dan. Gek genoeg komen de echt ernstig zieken meestal lopend of fietsend naar de SEH en hebben dan een hartinfarct en degene die met de ambulance kwam wordt in een taxi naar de tandarts gezet omdat hij maar een wortelkanaalbehandeling nodig heeft.
De fraaie, nieuw geasfalteerde oprit heeft hierbij nog een hoop meer goede functies. Bijvoorbeeld kunnen verpleegkundigen als zij pauze hebben, de inliners aantrekken en wat rondjes draaien. Iedereen, die dit graag doet, weet dat er niets, maar ook echt niets boven een vers geasfalteerde weg gaat.
Hiernaast is dit, afgezien van de typische radiusfracturen, ook tamelijk gezond en het personeel zou niet meer zoveel moeten roken om de pauze leefbaarder te maken.
Daarmee zouden ze al in de bouwfase kunnen stoppen want de SEH-omgeving is dan toch vol met die vieze teergeur en zweefstoffen. Iedereen, die graag rookt weet dat er niets beter is dan op een van bouwlawaai en zweefstoffen getreiterde afdeling te werken. Je kunt immers elke dag ingeteerd naar huis rijden en trots te kennen geven: “Ik rook al sinds zes dagen niet meer!”
Dat is goed en behulpzaam, zoals alle lezers weten, diens darmen niet in de schedel zijn gelegd. Hoewel de darm, als je hem goed hebt opgevouwen, er niet veel anders uitziet dan de hersenen, zo dat er zeker al heftige verwisselingen in ok’s zijn gebeurt.
Maar dat kan ik niet bewijzen en daarom is het niet wetenschappelijk en moet deze zin verwijderd worden. Maar ik weiger dat te doen want ik vind de vergelijking tussen darm en hersenen niet zo ver weg van de realiteit.
Hiernaast zou je hier weer heerlijke wordscheppingen van kunnen maken of beledigingen. Je zou bij voorbeeld kunnen zeggen: “Ik geloof, je denkt weer met je darm.” Of je zou ook kunnen zeggen: “Je scheten klinken intelligenter dan je woorden.” Mocht u ooit iemand tegenkomen, die op de eerste zin antwoordt: “Oh, mijn God, hoe weet je dat?!!”, moet u mij hier onmiddellijk over informeren omdat ik al jaren probeer om deze veronderstelling te kunnen bewijzen. Maar ik was eigenlijk bezig met de teer, het roken en geur. Dit komt u twee centimeter verder beneden weer tegen, als u mij alstublieft zou willen volgen...
Opgrond van het duidelijk aanwezige gevaar van zich verplaatsende temporaire pacemakers ben ik tot de erkentenis gekomen dat het noodzakelijk schijnt om alle ziekenhuizen van binnen te asfalteren.
Nooit meer met de bedden over drempels of oneven ziekenhuisvloeren rijden. Vers geopereerden hoeven niet bij elke huppel weer “Au weeh!” te roepen, want deze zijn er gewoon niet meer. Spiegelgladde, zwarte vlakten, waar je ook heenkijkt.
Deze werkzaamheden uitvoeren, ik bedoel het asfalteren van de ziekenhuisvloeren, zouden trouwens jongeren kunnen doen, die zich strafbaar hebben gemaakt.
Ten eerste is dit momenteel helemaal trendy, er bestaat geen uitzending meer op de televisie zonder jongere criminelen. Heel Nederland zit vol daarvan en het wordt dagelijks erger, een ongelofelijke bedreiging voor ons allen, die we jongeren nog crimineel zijn nog een van die twee ooit zijn geweest.
Je zou ze ook nog een mooie witte middenstreep kunnen laten schilderen, zo dat de kar van de schoonmaak nooit meer collideert met de etenskar, waardoor een op de etenskaar geplaatst kopje niet meer een voorbijrijdende patiënt het roesje voor de gastroscopie bespaart, omdat ze hem rechtstreeks op zijn hoofd valt.
Zo’n laagje asfalt werkt natuurlijk ook als antislip, dus veel veiliger dan het vieze geboende pvc-zijl. En de schoonmaaksters zouden niet meer die borden moeten plaatsen met uitglijdende patiënten erop. Wat gebeurt er eigenlijk als er een patiënt uitlijdt en op z’n bord valt? Daar zou een boenende schoonmaakster eens goed over na moeten denken. Conclusie: Die borden en de gladde zijlen moeten weg!
Dat creëert een veilige werkomgeving en daarmee wordt natuurlijk ook het werktempo op de afdeling verhoogd. Dit zou je nog kunnen verbeteren door het personeel niet alleen in de pauze op inliners te laten rijden, maar gewoon altijd.
Er gaat voor een inlineskatende verpleegkundige niets boven het werk op een vers geasfalteerde afdeling dienst te mogen doen.
Een absolute, fatale fout zou gebeuren, als de raad van bestuur op de nostalgie van die kinderkoppen valt. Dit soort mensen bedreigt ziekenhuizen, de veiligheid van het inlineskatende personeel en hoort in principe liefdevol geëtiketteerd in een glazen vitrine in de hal van de ziekenhuizen.
Gelogd

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
De meeste mensen stoppen met het zoeken van werk als zij een nieuwe baan hebben gevonden ...
bertje
Erelid
*****
Offline Offline

Geslacht: Man
Berichten: 384


May the force be with you.


Re:Column
« Antwoord #2 Gepost op: 17 November 2004, 07:45:43 »

Als het dan maar geen ZOAB is dat asfalt! Ik ga voor dat leuke rode fietspaden asfalt Knipoog
Gelogd

Verpleegkundig specialist oncologie
Jens Schouten
Senior lid
****
Offline Offline

Geslacht: Man
Berichten: 73


écht wel!


WWW E-mail
Re:Column
« Antwoord #3 Gepost op: 17 November 2004, 08:40:45 »

Hoi Bertje!

Lijkt mij een uitstekend idee, dat rode asfalt!
En Zeer Open Asfalt Beton zou mijns inziens om hygiënische redenen niet toegepast mogen worden  Knipoog

Groeten van Jens
Gelogd

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
De meeste mensen stoppen met het zoeken van werk als zij een nieuwe baan hebben gevonden ...
Pagina's: [1] Print 
« vorige volgende »
Ga naar:  

Powered by SMF 1.1 RC3 | SMF © 2001-2006, Lewis Media

Het ZiekenhuisForum is een initiatief van